Lisa, mijn wandelmaatje op Bali

Ik wandelde tijdens mijn vakanties op Bali vele kilometers door de sawa’s. Bijna altijd vergezeld en soms ook aangespoord door de oppas hond van ons huis: “LISA”. Zij was een echte kampong hond. Onlangs in oktober 2021 is zij overleden. Ik zag veel mooie dingen met haar. Hier volgen er een paar.

Een mooie doorkijk met Lisa aangelijnd. Meestal niet, maar ik wilde linksaf, zij rechtsaf. Luisteren deed ze slecht tot helemaal niet, zeker als ik Nederlands sprak.

Aan het einde van de wandeling die verschillende routes hadden, eindigde ik meestal bij een kleine uitbating. Lisa water en ik een Bintang.

Daar werden we na een telefoontje opgehaald door Alit. Hij was onze huis verzorger, tuinman en van alles wat je kon bedenken, maar bovenal mijn grote vriend. Met z’n drieën op de brommer (Sepeda Motor) weer naar huis. Het ging Lisa nooit te hard.

Buiten de perioden overdag dat zij met mij wandelde, bracht zij de dag snurkend en af en toe etend door. Bij zonsondergang echter, veranderde zij in een fantastische waakhond. Niemand kwam onopgemerkt binnen honderd meter van ons huis. Lisa in keranjang (mand).

Na een diepe slaap was het eerste waar zij aan dacht ……. wandelen. Zij gaf dit aan door bij mijn wandelschoenen te gaan liggen.

Mooie snorkel momenten

Vele jaren gesnorkeld op Pasir Putih (White Sand Beach) een klein afgelegen baaitje nabij Bugbug op Bali. Helaas is dit mooie plekje vernield door plastic. Ik ga enkele van mijn favoriete kiekjes publiceren. Ik geniet er zelf ook steeds weer van.

Mooi visje bij grote spons.

Een mooi drijfhout

Ik werd getroffen door de artistieke schoonheid van een flink stuk drijfhout wat mijn woonboot aandeed. Met enige moeite (zwaar) heb ik het geborgen en in mijn tuin gelegd. Niet lang daarna werd het in bezit genomen door een hier niet al te veel voorkomend wezentje.

Supermaan 25-05-21 (Day before)

Op 25-05-2021 was een supermaan voorpeld. De helderheid en bewolkingsgraad was gunstig, dus ik nam me voor om van dit fenomeen een plaatje te schieten. De omstandigheden waren, zoals ik al zei, goed tot zeer goed voorspeld.
Het zou tijdens de nacht zeer helder zijn. Men voorspelde ook dat de avond/nacht er voor, er lichte sluierbewolking kon zijn, waardoor een soort van lichte ring rond de maan te zien zou zijn. Ik maakte een plaatje van beiden, maar koos voor de eerste, de dag er voor mrt ring. Het verschil in afstand tot de aarde was voor het blote oog toch te verwaarlozen.

Winter 1963 versus winter 2021

Ik keek vandaag 7 februari 2021 af en toe naar buiten en zag een wereld gelijk aan de tijd toen ik in 1963 nog niet zo lang terug was van een term van 18 maanden in Curaçao. Ik duik even in het verleden.

Het Vliegkamp was geïsoleerd. Ik ontdook toen het na de dag van je wacht verplichte baan schoonmaken en ontsnapte. Onder zeer moeilijke winterse omstandigheden bereikte ik Wassenaar. Ik werd de volgende dag bij mijn terugkomst gelukkig ook niet geschaakt. De reden van mijn vlucht was mijn pas nieuwe verkering. Niets of niemand hield mij tegen.

Ik kom terug op vandaag. Er was ditmaal geen reden om te ontsnappen. Jolanda keek televisie en ik wilde even bij het Valkenburgse Meer gaan kijken om aldaar mijn gevederde vrienden in deze barre omstandigheden mentaal bij te staan.

De omstandigheden bij onze woonboot waren bar en boos. Stormachtige wind, stuifsneeuw en koud!!!. Ik besloot me te beperken tot het mentaal steunen van mijn vriendjes in onze tuin maar dan via het raam. Ik had het te doen met ze. Er was wel voldoende voedsel aan mijn voederpaal, maar ze waaiden er bijna steeds weer af. De sterken onder hen hebben toch een slagje kunnen slaan.

Ik kiekte toch nog een Spreeuw die vanwege de harde en koude wind, tussen zijn wimpers door, met bijna dichte ogen zijn gading vond. Ook mijn voorvader het Roodborstje was er weer. Wat een poepie. Aan de andere kant van mijn woonboot schoot ik een mooie creatieve schepping van de natuur. Maakte weer een foto met mijn Orion model op de voorgrond.